จำได้ว่าเปิดบลอคไว้เมื่อวันครบรอบเมื่อไม่นานมานี้ แต่แล้วไม่นาน บลอคก็ร้างไปซะงั้น
อาจเป็นเพราะว่าเราได้เจอกันทุกๆวัน คุยกันทุกๆวัน จนไม่รู้ว่าจะเขียนอะไรลงไปในบลอคดี...มั้ง ^^"
แต่ตอนนี้ เป็นเพราะเราทั้ง 2 คน ต่างก็ยุ่งด้วยกันทั้งคู่ โอ๊ตก็ต้องทำทีสิส แถมยังต้องเรียนโฟโต้อีก งานก็เยอะ คงเหนื่อยมากสินะคะ ฝนก็ต้องยุ่งกับการทำทีสิสเหมือนกัน แต่ละคน ก็ต้องใช้เวลาของตัวเองให้เป็นประโยชน์ที่สุด จะให้มาเจอกันบ่อยๆ คุยกันวันละนานๆ เหมือนเมื่อก่อน ก็คงไม่ได้แล้ว เพราะภาระที่โดนบังคับให้ต้องแบกไว้ 555 TmT"
ที่จริงฝนชอบที่จะได้เจอหน้า แม้จะไม่มีอะไรมาคุยกันก็ตามเหอะ แค่เห็นหน้าก็พอแล้วล่ะ แต่ช่วงนี้คงเป็นอย่างงั้นไม่ได้แล้วสินะ
ตรวจแบบ...ก็อยู่คนละกลุ่มกัน
ส่งแบบ...ก็คนละวันกัน
แถมวันที่นัดกัน....ฝนก็ดันมาป่วยอีก แหะๆ นู๋ก๋อโต้ดน้า
แต่ยังไง ก็ยังรักโอ๊ตเหมือนเดิมนะคะ
ไม่ว่าจะได้เจอกัน หรือไม่เจอกัน
ไม่ว่าจะได้คุยกัน หรือไม่ได้คุยกัน
หรือไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
ฝนสัญญา ว่าฝนจะรักโอ๊ตตลอดไปนะ
ไม่อยากให้ความที่เราห่างๆกันไป กลายเป็นว่ารักกันน้อยลง
ที่เมื่อคืนบอกว่าลืมหน้าโอ๊ตไปแล้วน่ะ เราล้อเล่นนะ
จำได้อยู่แล้วล่ะน่า หน้าของคนที่เรารักน่ะ ยังไงก็ไม่ลืมหรอก ...เชื่อเหอะ
ตั้งใจทำงานเข้านะคะ เป็นห่วง รักษาสุขภาพด้วย อยากเล่นเกมก็เล่นไป ให้สมองได้ผ่อนคลายความเครียดมั่งแต่ก็ต้องแบ่งเวลานะคะ ทำได้อยู่แล้วล่ะน่า ^_^
คิดถึงอยู่ตลอดเวลานะคะ
